Boerderij in Monchique, Faro (district)

Unieke gelegenheid met de mogelijkheid van investeringen en de bouw van een toeristisch project gelegen in een gebied van fantastische natuur.

Grond van 143 250 m2 te koop in Laranjeira - Monchique, Algarve.

Deze accommodatie (stedelijke en rustieke) biedt een natuurlijke bron en toegang tot een adembenemend uitzicht over het platteland en de bergen van Monchique, dicht bij de watervallen, uitzichtpunten en Caldas.

Bestaat uit:
- Woning met 117 m2 met keuken, ingang, eetkamer, 2 slaapkamers, 1 badkamer,
- Enorme garage / berging met wijnkelder en twee badkamers
- Twee ruïnes (190 m2 en 81. 7 m2)
-Tuin en natuurlijke waterbron
- Bouwgrond

Ligging 15 km van het centrum van Portimão, 18 km van het dichtstbijzijnde strand en 76 km van de luchthaven van Faro.

Mis deze kans niet en boek een bezoek

Schoonheid is ook vermoeiend vanwege wat het overbrengt aan ons in emotie. Het is genoeg voor de kleur om een schreeuw te zijn, het is genoeg voor de mutaties te botsen. Dus laten we vluchten van de blues, de roden, de gelen, laten we onze vermoeide geest een beetje verfrissen. Alleen groen zal dienen als een balsem en Monchique zal het volgende punt te bereiken.

De bergen, gezien van verre, zijn niets meer dan een goede fotografische achtergrond, Stop met kijken naar deze zoute terreinen. Ze zijn verdrietig en onvruchtbaar als de dood.
De Boia stroom loopt naar links en de grond begint te stuiptrekken. De heuvels geleidelijk nemen op hoogte, voegen zich bij elkaar in diepe plooien, en de weg windt tussen schalie barrières als een reptiel buffet door de zon.

De vegetatie verdikt. Geprofielde acacia bomen flankeren de geasfalteerde, zwarte rijstrook, en de kleine stukjes van dennenbossen dalen naar ons.
Nu, acacia's, ceders en eucalyptus bomen bijna verstrengeld, trotseren de stralen van de zon om door hun compacte gebladerte. Een twee-meter verlenging brengt ons naar de hete bronnen.

Laten we afdalen in het Paradijs. Een bladerdak van bladeren beschermt ons en de heldere stroom loopt zachtjes rond kiezels, soms zwart, soms roodachtig. Kleine ogen van de zon markeren lichtgevende cirkels op de bruine aarde. Een brug... Een kleine waterval... De cicaden zingen en alles is groen om ons heen.

Het water graven in de schist extracten, het gaat dieper en dieper, en het pad spant zich aan, het wurgt. Onder een uit elkaar lopende dam, voorbij de boog van een brug.
Blauwe hortensia's... een snobtuinvijver... drie eucalyptusbomen in wiens stammen romantische meisjes harten en verzen hebben gesneden... een stenen tafel... een bron... de bron van liefde.

Sommige grote stenen, die stopten toen ze elk obstakel tegenkwamen, lijken op de gezaaide putten van de Zêzere vallei. Op weg naar Monchique lijken de terrashellingen soms op Romeinse amfitheaters.

Zodra de klim naar Foia is begonnen, laten we eens om ons heen kijken. Aan de voorkant, het zachte groene lappendeken van de soutos die aan weerszijden van de Serra beek rijzen; aan onze voeten de treden van een monumentale trap die afdaalt naar de Voet van het Kruis en naar het noorden het dorp dat lijkt te liggen op de rand van een heuvel.

Waar hij een centimeter bouwland vond, bouwde de mens verdedigingsmuren tegen erosie en beplantte tuinen. Hoe pijnlijk uw inspanning... Het water loopt overal. Het maakt ons willen plat te vallen in een gebed aan de aarde...

De bomen zijn laag in dichtheid als we klimmen, de scherpe randen van de stenen massa's zijn dolken die ons pijn willen doen, de lucht wordt zuiverder, de temperatuur daalt en de berg verwelkomt ons minachtend.
Een brede curve... de piramide van Foia...

We verliezen afstand, we lijken te leunen over een kaart in reliëf. De Alentejo, in zijn uitgestrektheid, strekt zich uit alsof het was... De omtrek van de kust lijkt scherp, verhoogd... Lichte vlekken van vele huizen samen. Portimão... Alvor... Meren... Het zand van Meia Praia... Verder op het veld, Sagres en S. Vicente... En aan de zijkanten van Aljezur lijken de bergen volle buiken.