Willa: Monchique, Dystrykt Faro

Niech się zaczaruje ta willa 4+1 w Monchique z powierzchnią ponad 4000 m2.
Dom do renowacji z ogromnym potencjałem w rejonie Pocilgais.
Lokalizacja około 20 minut od Portimão i 10 minut od centrum Monchique.
Doskonały potencjał inwestycyjny zarówno dla własnego mieszkania, jak i dla rentowności.

Willa jest rozłożona na trzy piętra:

Zaplecze z garażem hojnych obszarów z przestrzenią dla czterech samochodów, a także zadaszone na zewnątrz.
Kuchnia i dwie toalety.

Na parterze znajduje się sala wejściowa, a następnie salon z ponad 50 m2 z dużym kominkiem.
Znajdziemy również łazienkę i sypialnię.

Górne piętro posiada trzy pokoje z łazienką, wszystkie wyposażone w szafy,
Dostęp do tarasu o powierzchni ponad 63 m2 zaprowadzi Państwa do zapierania dech w piersiach widoków na zieloną okolicę, którą ta lokalizacja ma do zaoferowania.

Obszary na świeżym powietrzu zapraszają do naprawdę relaksujących chwil, od wspominania starego piekarnika, drzew owocowych, otaczającej zieloną przestrzeń.

Piękno jest również męczące ze względu na to, co przekazuje nam w emocjach. Wystarczy, aby kolor był krzykiem, wystarczy mutacje, aby się ze sobą starczyły. Dlatego uciekajmy z bluesa, czerwoni, żółci, pocieszmy nasze zmęczone duchy trochę. Tylko zielone będą służyć jako balsam i Monchique będzie kolejnym punktem do osiągnięcia.
Góry, widziane z daleka, są tylko dobrym tłem fotograficznym, Nie patrząc na te słone ziemie. Są smutne i niepłodne jak śmierć.

Potok Boia biegnie w lewo i ziemia zaczyna się krzewić. Wzgórze stopniowo nabierać wysokość, dołączyć do siebie w głębokich fałdach i wiatry drogowe między barierami łupków jak plazy bufetowany przez słońce.
Rośliny zagęszczają się. Wyprofilowane drzewa akacia bok czarny asfalt, i małe plamy lasów sosnowych znikają do nas.

Akacia, cedry i eukalypty prawie przecinają promienie Słońca, by przejść przez ich kompaktowe folię.

Zejdźmy do Raju. Sklep folii chroni nas, a czysty strumień przebiega miękko otaczające kamyki czasami czarne, czasami czerwonawe. Małe oczy słoneczne oznaczają świetlne kręgi na brązowej ziemi. Most... mały wodospad... Cicadas śpiewają i wszystko jest wokół nas zielone.
Woda wykopuje schist wyciąga, staje się głębsza i głębsza, a ścieżka się zaciska, dusi. Poniżej znajduje się rozproszona zapora, za łukiem mostu.

Niebieskie hydrangeas, snobowy ogród, trzy drzewa eukalyptu, w których pniach romantyczne dziewczyny wyrywały serca i napisały wersy... kamienny stół... źródło miłości.

Niektóre duże kamienie, które zatrzymały się, gdy napotkały jakąś przeszkodę, przypominają studnie zasiane w Dolinie Zêzere. Po drodze do Monchique, terasowane stoki czasami wyglądają jak rzymskie amfiteatry.

Kiedy wspinaczka do Foii zaczęła się rozejrzyjmy się wokół. Z przodu, miękkie, zielone gaje kasztanów, które wznoszą się po obu stronach strumienia Serra; u naszych stóp schody monumentalne, które zstępują do stopy krzyża i na północy wioski, która wydaje się leżeć na krawędzi wzgórza.
Tam, gdzie znalazł centymetr ziemi ornej, człowiek wybudował mury obrony przed erozją i sadzonymi ogrodami. Jak bolesny jego wysiłek... Woda płynie wszędzie. To sprawia, że chcemy spaść na nasze plecy w modlitwie do ziemi...

Zalesianie zmniejsza gęstość w miarę wspinania się, ostre krawędzie mas kamienia to sztylety, które próbują nas skrzywdzić, powietrze staje się czystsze, temperatura spada i góra przyjmuje nas z pogardą.
Szeroka krzywa... piramida Foii...

Tracimy dystansy, wydaje się, że skłaniamy się nad mapą w relief. Alentejo, w jego rozległości, jak gdyby się rozciągał... Wycinanie wybrzeża wydaje się jasne, przetarte... Czyste plamy wielu domów razem. Portimão... Dawn... Jeziora... Piaski Meia Praia... daleko stąd, Sagres i S. Vicente... i po bokach Aljezuru wzgórza wyglądają jak pełne brzuche.