Willa: Saintes, Charente-Maritime

"Shell House": miejski dom mieszany symbolicznie, artystyczny zabarwiony szkło, i historyczne tajemnice Atypowy L-styl domu z symbolicznym elewacją zdobioną muszlami; elewacja została zbudowana w 1906 roku podczas rekonstrukcji przedniej części budynku. Oryginalne schody spiralne, położone w centralnej wieży, zostały zastąpione prostymi schodami centralnymi w tym samym czasie, kiedy usunięto górną część wieży.
Główna część domu, która obejmuje przestronne pokoje na górze z widokiem na ogród, została zbudowana pod koniec XVIII wieku, w czasie rewolucji francuskiej. Większość pokoi zachowuje swoje antyczne drewniane prace i oryginalne drzwi z okresem żelaznej roboty, a także, w niektórych przypadkach, ich oryginalnych kominków.
Duża drewniana sala z widokiem na ulicę jest dodatkowo historyczna ze względu na jego niezwykłe parkiet z przedziałami (znany jako "Versailles parkiet"), pochodzącymi z zamku XVIII lub XVIII wieku. Okna tego pokoju są ozdobione czterema ręcznie malowanymi panelami z zabarwionego szkła (około 1875) (w tym dwoma okrągłymi portretami kobiecymi – przypisane Danielowi Cottierowi (1838-1891), pochodzącymi z Anderston (Glasgow).
Projektant i ilustrator, zainspirowany ruchem Arts & Crafts, wpłynął na amerykańskiego artysty Louisa Comfort Tiffany (1848-1933). W szybach korytarza znajdują się trzy plamy ze szkła, przedstawiające portrety renesansowego stylu, pochodzące z londyńskiego domu zbudowanego w 1881 r. Wiele murów jest ozdobionych oryginalnymi wzorami akwareli dla neogotyckiego szkła zabarwionego.
Duża, na parterze jadalnia z widokiem na ulicę, która nie posiada płyty drewnianej, posiada swój główny element dekoracyjny sześć rzeźbione i polichromowe malowane friezy wyjątkowej piękna i jakości. Zainspirowane pasją Chrystusa i ozdobione bogato zlaminowane motywy kwiatowe i owocowe, zostały zaprojektowane specjalnie dla neogotycznej kaplicy anglikańskiej (ok. 1860), położonej w Somerset w Anglii.
Wydłużony ogród rozrywkowy ma wartość historyczną, datując się przynajmniej na początek XIX wieku. Na jego końcu rozciąga się ona na bogaty krajobraz drzew i krzewów. Wybitny pomnik białych marmurów z Egiptu, przedstawiający popiersia filozofa wschodniego na podeszwie, służy jako centralny dekoracyjny cecha ogrodu. Dwa duże palmy, które dominują ogród – uprawiane z samonasiennych soków – są ponad stuleciem.
Większa, zlokalizowana po prawej, ma ponad sto lat, jak już pojawiła się na tej wielkości na pocztowej 1908. Dom służył jako chirurgii lekarskiej w ubiegłym wieku.