Villa in Baone, Padua

Mijn naam is Augusto, ik kom uit Rome en ik loop al zeven dagen. Alles wat ik bij me heb is een versleten mantel, een kruik wijn, en de belofte die ik aan Bacchus heb gedaan: om zijn heilige heuvels te bereiken, degenen die zij Euganees noemen, om hem te eren op de langste nacht van het jaar. Ze zeggen dat daarboven, tussen wijngaarden die de hemel raken, de god nog steeds daalt onder de mensen. Ze zeggen dat wie danst tot de dageraad zal ontvangen als een geschenk een jaar van pure vreugde.
Ik volgde de Postumia weg, draaide toen naar het noorden waar de bergen zacht worden en je kunt wilde druiven ruiken voordat je ze ziet. Gisteren heb ik een eikenbos overgestoken. Vandaag, kort na de middag, terwijl de zon mijn nek verbrandde en mijn schoenen werden gereduceerd tot tattoos, zag ik een villa.
Het is niet zoals degenen die ik ken in Rome. Deze is open en genereus. Het lijkt te rijzen van de aarde zelf alsof de muren zijn wortels en het dak een tak die reikt naar de zon.
Ik benaderde het. De tuin strekte zich uit voor mij voor een immens stuk...Ik telde treden; misschien tienduizend armen... lengte van het land... allemaal bezaaid met oude olijfbomen en hoog gras buigend als een zee onder de wind. Ik duwde de houten poort open. Het was niet op slot. Misschien was dit hoe God wilde het.
Ik kwam binnen.
Onmiddellijk ontdekte ik trappen die naar beneden naar een ondergrondse niveau. Gedreven door nieuwsgierigheid, Ik volgde hen en vond mezelf in een grote taverne. Het is donker en koel met een enorme open haard nog ruiken van verbrand hout. Ik dacht aan winter nachten wanneer sneeuw bedekt heuvels buiten terwijl we warm binnen vertellen verhalen tot middernacht een plek voor goden van wijn en vriendschap.
Ik ging terug naar boven waar twee immense zalen wachtten me groot als tempels gevuld met ramen kijken uit over heuvels in vlaktes onder ons overal in een hal in het centrum stond een oven een lage brede haard waar brood kon worden gebakken of vlees geroosterd voor hele stammen! Mijn hand rustte op steen het voelde warm! Iemand had brandend vuur slechts uren geleden!
Verderop lag keuken groot netjes naast de deur staat kamer gevoerd stenen baden waterkanalen ..de wasruimte eens vrouwen schrobde tuniek zingen liedjes samen hier lang geleden ook!
Maar wat het mooiste trof kwam het verlaten door deuren voorbij keukens aflopende trappen leidt naar veranda staande drempel adem genomen weg volledig verdoofd zicht begroete ogen enorme uitgestrektheid wijd geopend voordat blik zich uitstrekte ver weg Colli Euganei ontvouwde fan-achtige groene paars onder de middag zonlicht terrassen wijngaarden cipress bossen verre dorpen hoog boven de valleien beneden ... gedachten racen Als Bacchus verblijft ergens zeker moet hier zijn.
Klimmen eerste verdieping gevonden slaapplaatsen ruime lichte elke badkamer prive kleine terras op het zuiden voorgesteld rusten liggend bed raam ajar zoete geur linde bloemen zweven zacht binnen stilte omhuld omgeving dichtbij mijlen verwijderd lawaai Forum wagens markt kreten de mens zou kunnen slapen nog nooit eerder zo geluidig geslapen?!
Ik ging terug naar beneden in de tuin. Ik liep tussen de olijfbomen ...er zijn tientallen van hen, allemaal van mij, als deze villa van mij waren ...en vulde de olla met water uit een bron vond ik verborgen tussen de rotsen. Toen ging ik zitten. Ik dronk. Ik keek hoe de zon langzaam zinken achter de heuvels.
De festivals van Bacchus beginnen vanavond. Ik moest hoger klimmen, waar de vreugdevuren al branden en het geluid van de drums te horen is. Maar iets houdt me hier, in deze villa die me als een zoon heeft verwelkomd.
Misschien wil Bacchus niet dat ik onder de menigte dans. Misschien is het geschenk dat de god me wil geven iets anders.
Misschien biedt hij me een thuis aan.
Morgen beslis ik. Vanavond slaap ik onder de portico, met de olijfbomen die op wacht staan en de heuvels die over me waken. En als morgen, als ik wakker word, de god weer tegen me praat, zal ik antwoorden.
Omdat een man passeert, komen festivals tot een einde, maar een villa als deze op deze heuvels, met deze tuin, met dit licht is voor altijd.